تحقیق درباره گیاهان

آشنایی با گیاهان + جلبک ها

گیاهان (Plants)

گیاهان گروه بزرگی از گونه‌های زنده شامل موجوداتی مانند درختان، علف، سرخس‌ها و خزه گیان است.

تعریف کلمهٔ گیاه دشوار است. اگرچه گیاه شناسان محدودهٔ رده‌بندی گیاهان را تعریف کرده‌اند، مرزهای تعیین کنندهٔ اعضاء رده‌بندی گیاهان بسیار اختصاصی تر از تعریف‌های رایج گیاه است. گیاهانی که ما هر روز با آنها مواجه هستیم، معمولاً متعلق به گروه گیاهان آوندی می‌باشند.

ما گیاه را بعنوان یک موجود زنده یوکاریوت و دارای تعداد زیادی سلول تعریف می‌کنیم که عموماً فاقد اندام‌های حسی یا حرکت ارادی بوده و در صورت رشد کامل دارای ریشه، ساقه و برگ می‌باشند. اما از نظر گیاه‌شناسی فقط گیاه آوندی دارای ریشه، ساقه و برگ است.

تعریف دیگر گیاه که فراگیرتر می‌باشد، عبارت است از هرچیزی که فتواتوتروف می‌باشد- یعنی غذای خودش را از مواد خام غیر آلی و نور خورشید تولید کند. برای فردی که بر نقش خاصی که گیاهان در یک اکوسیستم بازی می‌کنند متمرکزشود این تعریف غیر منطقی نیست. اما در بین فتواتوتروف ها، پروکاریوت‌ها(پیش هسته) مخصوصاً باکتری‌های فتواتوتروف و سیانوفیت‌ها وجود دارند. سیانوفیت‌ها (جلبک های سبز – آبی) را گاهی اوقات (به دلایل خوبی) جلبک‌های سبز– آبی می‌نامند.

در اینجا این مشکل بوجود می‌آید که بیشتر مردم از جمله گیاه شناسان قدیمی قارچ خوراکی را گیاه می‌نامند اگرچه قارچ خوراکی اندام باردهی قارچ می‌باشد (حوزه قارچها)، و اصلاً فتواتوتروف نبوده، بلکه گندخوار (saprophytic) می‌باشد؛ و بیش از چند گونه گیاهان گل دار، قارچ‌ها و باکتری‌ها وجود دارند که انگلی هستند.

رده‌های گیاهان

ممکن است گیاهان بر مبنای الگوهای رشد فصلی شان مرتب شوند. البته گیاهان ساده مثل جلبک‌ها دوران زندگی کوتاهی دارند و اصطلاح‌های زیر در مورد آنها بکار نمی‌رود اما جمعیت جلبک‌ها عموماً فصلی هستند.

سالانه (یک ساله): زندگی و تولید مثل در یک فصل رشد و نمو.

دوسالانه: زندگی در دو فصل رشد و نمو؛ تولید مثل معمولاً در سال دوم

چند ساله: زندگی در سال‌های رشد نمو طولانی؛ ادامه به تولید مثل در یک مرحله گیاهان آوندی یا (غیر چوبی) هستند ویا چوبی. گیاه چوبی ممکن است درختانی باشند با یک یا چند تنه و شاخه که روی زمین بوجود می‌آیند ویا درختچه‌هایی باشند بدون تنه، با شاخه‌هایی که نزدیک سطح زمین قرار دارند.

همچنین ممکن است گیاهان بر اساس چگونگی کاربردشان طبقه‌بندی شوند. گیاهان غذایی از جمله میوه‌ها، سبزیجات، گیاهان دارویی و ادویه‌ها می‌باشند.

بخش های مختلف گیاه

ریشه ها: ریشه ها مانند نی هایی هستند که آب و مواد معدنی را از خاک جذب می کنند. موهای ریز ریشه که به ریشه چسبیده، به جذب کمک می کند. ریشه ها به ثابت نگه داشتن گیاه در خاک کمک می کنند به طوری که گیاه سقوط نمی کند. ریشه ها همچنین غذای اضافی را برای استفاده در آینده ذخیره می کنند.

ساقه ها: ساقه ها کارهای زیادی انجام می دهند. آنها از گیاه پشتیبانی می کنند. آنها مانند سیستم لوله کشی گیاه عمل می کنند. یعنی آب و مواد مغذی را از ریشه ها به بخش های دیگر گیاه هدایت می کنند و غذا را نیز به شکل گلوکز از برگ ها به بخش های دیگر گیاه منتقل می کنند. ساقه ها ممکن است مانند ساقه نرم و خم شدنی یک گل آفتاب گردان باشند یا مانند تنه یک درخت بلوط، چوبی باشند.

اینجا لوله هایی هستند که رنگ شده اند و شما به سادگی می توانید آنها را ببینید

برگ ها: بیشتر غذای گیاهان در برگ هایشان ساخته می شود. برگ ها طراحی شده اند برای این که گیاه از طریق آنها نور خورشید را به دام بیندازد. گیاه از نور خورشید استفاده می کند تا غذا را طی فرایندی به نام فتوسنتز بسازد.

گل ها: گل های بخش تولید مثل بیشتر گیاهان هستند. گل ها شامل گرده ها و تخم های ریزی به نام تخمک هستند. بعد از گرده افشانی گل و باروری تخمک، تخمک در داخل یک میوه ایجاد می شود.

میوه: میوه پوششی را برای دانه یا تخم فراهم می کند. میوه می تواند گوشتالو باشد مثل یک سیب یا سخت باشد مثل آجیل.

دانه ها یا تخم ها: تخم ها گیاه جدید را در خود دارند. تخم ها در میوه تشکیل می شوند.

میوه چیزی است که گل بعد از گرده افشانی کردن به آن تبدیل می شود. تخم گیاه در داخل میوه است.

سبزی ها بخش های دیگر گیاه هستند. به عنوان مثال هویج ها ریشه هستند. مارچوبه ساقه است. کاهوها برگ هستند.

غذاهایی که ما اغلب موقع آشپزی آنها را سبزی می نامیم در واقع میوه هستند. زیرا تخم در داخلشان است.

جلبک ها

جلبک یا  گاوآب به موجودات گیاه مانند آبی می‌گویند. هر جا که اندکی خیس و یا مرطوب باشد گیاهان بدون گل یافت می‌شوند. ساده‌ترین آن‌ها، جُلبَک‌ها، خزه‌ها، هپاتیکها و کرفها هستند. اکثر آن‌ها نزدیک و یا داخل آب زندگی می‌کنند و ریشه حقیقی ندارند بازدانگان، پیشرفته‌ترین گیاهان بدون گل محسوب می‌شوند. آن‌ها دارای ریشه‌های عمیق و برگهای ضد آب هستند و می‌توانند در مکانهای خشک زندگی کنند.
جلبک‌ها معمولاً در حاشیه‌ها می‌رویند.

 

جلبک (algae)

ویژگی های عمومی جلبک ها

۱- جلبک ها موجوداتی کلروفیل دار هستند و غذای خود را از فتوسنتز به دست می آورند.

۲- پیکر جلبک ها از ریسه تشکیل شده است. ریسه یا تال به ساختارهای ساده ای گفته می شود که بر خلاف گیاهان عالی به صورت ریشه، ساقه و برگ تمایز نیافته اند.

۳- پیرامون اندام های زایشی جلبک ها یاخته های نازا وجود ندارد. در واقع ساختارهای تولید مثلی آن ها به طور کامل به هاگ یا یاخته جنسی تبدیل می شوند. این ویژگی با چند استثنا در تمام جلبک ها دیده می شود. بر عکس، در تمام گیاهان دیگر به جز جلبک ها، اندام های زایشی و تولید مثلی از یک یا چند لایه یاخته نازا و محافظ احاطه شده است و در واقع یاخته های محافظ فضایی را به وجود می آورند که داخل آن ها یاخته های زایشی به وجود می آیند.

۴- در اغلب جلبک ها یاخته تخم که از ترکیب یاخته های جنسی نر و ماده به وجود می آید، پس از تشکیل، مستقیما تقسیم شده و به جلبک جدیدی تبدیل می گردد. در صورتی که در گیاهان پیشرفته تر، یاخته تخم ابتدا مراحل نمو جنینی را طی می کند و پس از آن گیاه جدید به وجود می آید.

 

توضیحات تکمیلی

 گیاهان یکساله (علفی) Herbaceous: گیاهانی با ساقه هایی که معمولاً نازک و قابل خم شدن هستند. ساقه های گیاهان علفی هر سال می میرند و به زمین بر می گردند.

گیاهان چوبی: گیاهانی با ساقه هایی مانند تنه درخت، که سخت هستند و به آسانی خم نمی شوند. ساقه های چوبی معمولاً هر سال نمی میرند که به زمین برگردند.

فتوسنتز: فرایندی که در آن یک گیاه غذایش را با استفاده از انرژی ای که از نور خورشید می گیرد، دی اکسید کربنی که از هوا می گیرد و آب و مواد مغذی ای که از خاک می گیرد تأمین می کند.

گرده افشانی: حرکت گرده از یک گیاه به گیاه دیگر. گرده افشانی برای این لازم است که تخم ها در گیاهان گلدار تشکیل شوند.

کلروفیل: سبزینه یا کلروفیل، رنگیزه‌ای سبزرنگ است که در اکثر گیاهان، خزه‌ها و سیانوباکتری‌ها یافت می‌شود. سبزینه بخش اعظم نور آبی و قرمز را جذب و نور سبز و زرد را از بین طیف‌های الکترومغناطیسی منعکس می‌کند. رنگ سبز گیاهان به دلیل انعکاس نور سبز از کلروفیل‌هاست.

فتواتوتروف: فتواتوتروف یا نورپرورد (نام علمی: Photoautotroph) به جاندارانی می‌گویند که خود غذا سازی می‌کنند (معمولا گیاهان). این جانداران برای غذاسازی از نور استفاده می‌کنند. انرژی‌ ای که از نور خورشید گرفته می‌شود برای تبدیل کربن دی‌اکسید و آب به مواد آلی که در بافتهای سلولی برای کارهایی نظیر بیوسنتز استفاده میگردد، مورد استفاده قرار میگیرد.برخی پروکاریوت ها مانند سیانوباکتر ها نیز نورپرورد هستند.

 

اشتراک گذاری

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

web hit counter