منظور ” از دست دادن فرصت موجب پشیمانی و اندوه است ” یعنی چه

مفهوم جمله از دست دادن فرصت موجب پشیمانی و اندوه است از امام علی علیه السلام

حدیث از دست دادن فرصت موجب پشیمانی و اندوه استامیرالمؤمنین (ع) فرمود: از دست دادن فرصت موجب پشیمانی و اندوه است. ما در زندگی فرصت های زیادی داریم که اگر بتوانیم از این فرصت ها به خوبی استفاده کنیم پشیمانی و غصّه‌ای نداریم، ولی اگر ما فرصت ها را از دست بدهیم موجب پشیمانی و غصّه و اندوه می‌شود. این کلام در عین اینکه بسیار کوتاه است امّا از نظر ادبی و بیان، بسیار فصیح و بلیغ و پُر معنا است.

هیچ انسانی دو نوبت به دنیا نمی آید تا در یک بار امور جهان را آزمایش کند و در بار دیگر تجربیات خود را به کار بندد. عمر انسان فرصتی است که تنها یک بار و آن هم به طور محدود در اختیار او قرار می گیرد. بنابراین، با توجه به لحظه های محدود زندگی که هر یک پس از دیگری و به سرعت سپری می شوند، باید آنها را غنیمت شمرد و به ناچار از تک تک لحظه ها و فرصت های خود به بهترین وجه استفاده کرد.

پس بزرگ ترین هنر زندگی، استفاده از فرصت های بی نظیری است که بر ما می گذرد. اگر زندگی را دوست داری وقت خود را غنیمت دان و بیهوده تلف مکن؛ زیرا وقت پارچه ایست که از آن لباس حیات ترتیب یافته است».

برای دست یابی به هدف بزرگ زندگی باید «لحظه»ها را درک کرد و به عبارتی «فرصت را غنیمت شمرد.» آری، این همان کیمیای سعادتی است که انسان های موفق و پیروز و مردان بزرگ تاریخ به آن دست یافته اند. آنان استفاده از گوهر گران بهای «فرصت» را راز کامیابی خویش معرفی کرده اند.

فرصت غنیمت است حریفان در این چمن   فرداست همچو گل که همه باد رفته ایم

ناصح اصفهانی

خلاصه، استفاده از فرصت های مناسب و بهره برداری از شرایط مساعد، پایه اساسی موفقیت و پیروزی بشر در همه شئون مادی و معنوی است. عاقل ترین مردم کسانی هستند که همواره از موقعیت های موجود استفاده می کنند و هیچ فرصتی را به رایگان از کف نمی دهند.» پس باید بکوشیم که از فرصت های در دست، نهایت استفاده را ببریم و سعی کنیم که خویشتن را در مسیر فیض الهی قرار دهیم.

هر چه بینی در جهان دارد عوض کز عوض حاصل تو را گردد غرض

بی عوض دانی چه باشد در جهان عمر باشد عمر، قدر آن بدان

شیخ بهایی

انسان در تجارت خانه دنیا، باید به گونه ای عمل کند که سرمایه عمر خویش را از کف ندهد و با عنایت به این مهم که همیشه در محضر خداست، خود را برای جهان دیگر آماده سازد. نقد عمر خویش را بر باد ندهد. برای آبادانی دنیا و پیشرفت جامعه انسانی تلاش کند و برای امور دنیا به گونه ای برنامه ریزی نماید که گویی در این دنیا جاودانه زندگی خواهد کرد و از طرفی دیگر با گسستن از دنیا هر لحظه خود را آماده سفر به آخرت ببیند؛ یعنی هم از جهت مادی پیشرفت کند و قله های ترقی را فتح نماید و هم از جهت معنوی به کمال برسد.

 

 مطالعات اجتماعی ششم _دانشچی

اشتراک گذاری

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*