انشا درباره شب یلدا طولانی‌ترین شب سال

انشا های دانش آموزی با موضوع شب یلدا

انشا با موضوع شب یلدا به صورت ادبی و توصیفی برای دانش آموزان آماده شده تا با نحوه نگارش و مهارت نوشتاری آشنا شوند با دانشچی همراه باشید.

انشا در مورد شب یلدا – مهارت های نوشتاری

شب یلدا آخرین شب پاییز است. یلدا می آید و ثانیه ای دیرتر از شب های گذشته به پایان می رسد تا لحظه ای را مشغول خداحافظی با پاییزش شود.

مردم شهر هم در این شب به یادماندنی پاییز، در کنار خانواده شان گرم صحبت و میهمانی هایشان می شوند تا همراه یلدا، با آخرین شب پاییز وداع کنند. پاییز تمام می شود اما دانه های درخشان انار، بوی تازگی می دهند و هندوانه های قاچ خورده ای که میهمان لبخندهای شب نشینی می شوند. شب یلدا اگرچه سرد است، اما چنان دل را به یک دورهمی زیبا، گرم می کند تا آنقدر غرق شادی شویم که به یک باره نظاره گر قدوم سرد زمستان باشیم.

زمان بسیار سریع می گذرد. یلدا هر چقدر هم طولانی باشد بالاخره به پایان خواهد رسید و جایش را به زمستان خواهد داد.
ما در شب یلدا در کنار خانواده و دوستانمان گرم گفت و گو و شادمانی هستیم آنقدر بحث هایمان گرم می شوند که حساب زمان از دستمان می رود! چه شب یلدا و چه شب های دیگر، اگر مملو از عشق و محبت باشد شبی به یادماندنی و خاطره انگیز خواهد شد.

کتاب شعر حافظ هم در شب یلدا، زیبایی بخش دورهمی هایمان می شود و شعرهای دلنشین آن، فرح بخش روحمان. خوش تر از تمام اینها، گوش سپردن به سخنان نغز و شیرین بزرگترهایمان است که با خاطرات زیبایشان فضای خانه را دوست داشتنی تر می کنند.

پاییز، فصل برگ ریزان، فصل زیبای خداست و شب آخرش، یلدا، پایان خوش آن است. و دیگر خواب عمیق درختان ادامه خواهد داشت تا آنکه زمستان هم جای خود را به بهار دهد و سرسبزی و نشاط، همه جا را فرا گیرد.
پاییز، با برگ های رقصان زرد و نارنجی اش نشانگر آنست که هر فصلی از فصول خدا رنگ خاص خودش را دارد و زیباست.

موضوع انشا شب یلدا (چله)

شب یلدا (چله) آخرین روز آذر ماه، طولانی‌ترین شب سال، اول زمستان است.

شب یلدا که در اصطلاح به آن شب چله هم می گویند، یکی از کهن ترین جشن های ایرانیان است. این شب آداب و رسومی دارد که قرن هاست که در بین ایرانیان رواج داشته است، مردم ایران در شهرها و روستاهای مختلف با توجه به فرهنگ، آداب و رسوم ویژه‌ی خود شب چله را جشن می‌گیرند. در این شب طولانی همه ی اقوام نزد بزرگ طایفه ی خود می روند و پس صرف شام، تنقلاتی مثل میوه های زمستانی، آجیل میخورند و فال حافظ می گیرند.

شب یلدا فرصتی است برای دیدارهاست. یلدا، بهانه اى است تا پندها و تجربه هاى ارزشمند بزرگان خاندان را که در پس وقت نداشتن ها و بى حوصلگى هاى کوچک ترها مدفون مانده اند، زنده کنیم.

یلدا، زمانی براى تکرار هر آنچه روزگارى، سرمشق خوبى هایمان بوده اند و امروز بر روى طاقچه عادت هایمان غبار مى گیرند و فراموش مى شوند.

مجالى است براى دیدن عزیزانى که تصویر و صدایشان در پس مشغله هاى زندگى رنگ باخته اند.

زمانیست براى نشستن لبخند بر لبان کودکان، در آغوش پر مهر بزرگ ترها.
یلدا یک روز از سال است که مجالى می دهد براى من و تو، تا همگى، لحظه هاى شیرین با هم بودن را تجربه کنیم.

انشای دانش آموزی درباره آخرین شب پاییز یلدا

شب یلدا، بلندترین شب سال است. این شب برای ما ایرانی‌ها خیلی خاص و مهم می‌باشد. شب یلدا، آخرین شب پاییز و اولین شب زمستان است. در این شب، زمان ۱ دقیقه طولانی تر از همیشه می‌شود و همه منتظر می‌مانند تا صبح شود.

خانواده‌ها در شب یلدا کنار هم جمع می‌شوند و لحظات خوشی را می‌گذرانند. خیلی از خانواده‌ها دور هم می‌نشینند و سفره‌ای رنگارنگ از میوه‌ها و تنقلات می‌چینند. هندوانه، انار، خرمالو، پرتقال و سیب از میوه‌های محبوب این شب هستند. خوردن هندوانه در شب یلدا به این خاطر است که رنگ قرمز آن شبیه به رنگ خورشید است. مادربزرگ می‌گوید که این میوه خوشمزه، انرژی و شادی را به همراه می‌آورد. انار هم نشانه‌ی برکت و فراوانی است.

شب یلدا برای ما ایرانی‌ها فقط یک شب بلند نیست، بلکه پر از شادی و بازی‌های مختلف است. در این شب بزرگ‌ترها قصه‌های قدیمی و سنتی تعریف می‌کنند.

در شب یلدا، بعضی از افراد دیوان حافظ را باز می‌کنند و یک غزل از آن می‌خوانند تا برای زمستان جدید خودشان فال بگیرند. این کار برای بزرگ‌ترها خیلی جالب است و همیشه با هیجان این غزل‌ها را می‌خوانند.

یکی از رسم‌های جالب شب یلدا، خوردن آجیل و شیرینی است. در کنار میوه‌ها، آجیل‌هایی مثل پسته، بادام، فندق و گردو هم روی سفره می‌چینند. این آجیل‌ها همراه با چای داغ خیلی خوشمزه می‌شوند. کودکان هم در این شب خیلی خوشحال هستند. چون در کنار بزرگ‌ترها، شیرینی می‌خورند و بازی می‌کنند.

شب یلدا همیشه فرصتی برای دورهمی‌های خانوادگی است. همه دور هم جمع می‌شوند و در کنار هم وقت می‌گذرانند. حتی اگر شاد نباشیم یا دل‌مان گرفته باشد، با بودن در کنار عزیزان‌مان حال‌مان بهتر می‌شود. این شب یادآور همبستگی و محبت است. در شب یلدا به یاد کسانی که در کنارمان نیستند نیز هستیم و به آنها فکر می‌کنیم.

با آنکه شب یلدا، خیلی طولانی می‌شود، همه خوشحال و شاداب به خانه‌های خود می‌روند. شب یلدا برای همه‌ی ما ایرانی‌ها یادآور محبت، ارزش خانواده و شروعی تازه است. این شب همیشه در دل‌هایمان می‌ماند.

انشا کودکانه برای شب یلدا

شب یلدا برای من یکی از قشنگ‌ترین شب‌های سال است. شبی که همه چیز در آن، از رنگ انارها گرفته تا لبخندهای گرم خانواده، حال و هوای دیگری دارد. هر سال وقتی آذرماه رو به پایان می‌رسد، من و خواهرم از چند روز قبل برای یلدا ذوق‌زده می‌شویم. مادر همیشه می‌گوید یلدا یعنی طولانی‌ترین شب سال، اما من فکر می‌کنم یلدا یعنی طولانی‌ترین شبِ شادی، خنده و کنار هم بودن.

صبح روز یلدا وقتی از خواب بیدار می‌شوم، بوی شیرینی‌های مخصوصی که مادر درست می‌کند در خانه پیچیده است. مادر کنار اجاق ایستاده و در حالی که سینی شیرینی‌ها را جابه‌جا می‌کند، زیر لب زمزمه می‌کند: «امشب همه دور هم جمع می‌شیم». من هم با هیجان به آشپزخانه می‌روم و کمک می‌کنم تخمه‌ها را در ظرف بریزیم و انارها را دون کنیم. رنگ دانه‌های انار مثل یاقوت می‌درخشد و من همیشه چندتا از آن‌ها را یواشکی می‌خورم.

عصر که می‌شود، پدرم از بازار میوه‌ی تازه می‌خرد؛ هندوانه بزرگ، چند انار، آجیل شب یلدا و حتی یک شاخه گل برای مادر. وقتی پدر با آن همه خرید به خانه می‌رسد، ما با ذوق به سمتش می‌دویم. او می‌گوید: «یلدا بدون هندوانه که یلدا نیست!» و من همیشه منتظر لحظه‌ای هستم که هندوانه را قاچ کند و رنگ قرمزش را ببینم.

وقتی هوا تاریک می‌شود، کم‌کم مهمان‌ها می‌رسند. خانه ما شلوغ می‌شود؛ صدای خنده و حرف زدن همه جا را پر می‌کند. مادربزرگم همیشه اولین مهمانی است که می‌آید. او با چادر گل‌دارش و یک ظرف پر از پشمک و باسلوق وارد می‌شود و مرا در آغوش می‌گیرد.

بعد از شام، همه دور کرسی می‌نشینیم. کرسی برای من مثل یک قلعه گرم و دوست‌داشتنی است. پتوهای ضخیمش مثل آغوشی بزرگ همه را کنار هم جمع می‌کند. پدربزرگم طبق رسم هر سال، کتاب قطورش را برمی‌دارد. او معمولاً شاهنامه می‌خواند. صدای پدربزرگ آرام و مهربان است و وقتی از رستم و سهراب می‌گوید، من حتی پلک هم نمی‌زنم.

یکی از لحظه‌های مورد علاقه من، فال حافظ گرفتن است. چراغ‌ها را کم می‌کنیم، بعد پدر دیوان حافظ را باز می‌کند و فال هر کس را می‌خواند. وقتی نوبت من می‌شود، قلبم تندتر می‌زند. همیشه امیدوارم فال من خوب باشد. حتی اگر غزل معنی سختی داشته باشد، مادرم آن را برایم به زبان ساده توضیح می‌دهد و من با ذوق سر تکان می‌دهم.

نزدیک نیمه‌شب، وقتی همه خسته می‌شوند، هنوز دلم نمی‌خواهد این شب تمام شود. به آسمان نگاه می‌کنم و فکر می‌کنم چقدر زیباست که مردم سال‌ها است این شب طولانی را جشن می‌گیرند تا دل‌هایشان روشن بماند. انگار یلدا به ما یاد می‌دهد که حتی وقتی شب طولانی و سرد است، با کنار هم بودن می‌توان آن را زیباتر کرد.

در آخر، وقتی مهمان‌ها می‌روند و خانه آرام می‌شود، من زیر کرسی می‌خزم و چشم‌هایم آرام آرام گرم خواب می‌شود. همیشه قبل از خواب با خودم می‌گویم: «کاش هر شب یلدا بود!» اما می‌دانم که اگر هر شب یلدا بود، دیگر این‌همه برایش ذوق نمی‌کردم.

برای من شب یلدا یعنی گرما، عشق، خانواده و خاطره‌هایی که هر سال بیشتر می‌شوند. یلدا شبی است که با تمام طولانی بودنش، خیلی زود می‌گذرد؛ اما خاطراتش همیشه در قلبم می‌ماند.

نویسنده: حدیثه قاسمی

 

پیشنهادی: انشا ادبی از زبان هندوانه یلدایی

______________

دوستان درصورتی که انشاء باموضوع شب یلدا یا توصیف شب یلدا دارید برای درس مهارت نوشتاری در قسمت نظرات برای ما بفرستید در سایت با نام خودتان قرار دهیم. با تشکر