معنی شعر پرواز (علی اسفندیاری)

معنی و مفهوم شعر پرواز فارسی پایه نهم از علی اسفندیاری (نیما یوشیج)

معنی شعر پرواز از علی اسفندیاری

در این پست، معنی و مفهوم شعر پرواز از علی اسفندیاری را برای شما دوستان عزیز آماده کرده ایم. با دانشچی همراه باشید.

معنی شعر پرواز

* مرغ: نماد انسان های وابسته به دنیا

کرم: نماد انسان عارفی که در فکر رهاشدن تعلقات دنیوی است تا بتواند روحش را بزرگ کند.

 

۱- در پیله تا به کی بر خویشتن تنی
پرسید کرم را، مرغ از فروتنی

معنی: مرغ با تواضع (یا خجالت و یا تنبلی) از کرم پرسید: تا کی در این پیله ات می خواهی به خودت تنیده شوی؟ (چرا خود را رها نمی کنی؟)

مفهوم: پیله، همان جسم مادی ما است که اگر زندانی اش شویم، روحمان نمی تواند پروانه شود و در عوالم بالا سیر کند.

 

۲- تا چند منزوی در کنج خلوتی
در بسته تا به کی در محبس تنی

معنی: تا کی میخواهی انقدر گوشه نشین باشی و در تنهایی ات به سر ببری؟ تا کی می خواهی در تنت زندانی شوی؟

 

۳- در فکر رستنم پاسخ بداد کرم
خلوت نشسته ام زین روی منحنی

معنی: کرم جواب داد: در فکر رهایی از زندان جسمم هستم؛ به همین دلیل است که این چنین در تنهایی به سر میبرم و خمیده شده ام.

 

۴- هم سال‌های من پروانگان شدند
جستند از این قفس، گشتند دیدنی

معنی: هم سن های من، تبدیل به پروانه شدند و خودشان را از این قفس تن رها کردند و مشفول تماشای دنیا شدند.

 

۵- در حبس و خلوتم تا وارهم به مرگ
یا پر بر آورم بهر پریدنی

معنی: در تنهایی ام به سر میبرم تا مرگم فرا برسد یا اینکه پروانه شوم و پر در آورم و بتوانم به زیبایی پرواز کنم.

 

۶- اینک تو را چه شد کای مرغ خانگی
کوشش نمی‌کنی، پری نمی‌زنی

معنی: با این حال ای مرغ خانگی! چه شده که تو تلاشی نمی کنی تا پرواز کنی؟!

 

اختصاصی-دانشچی

اشتراک گذاری:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *