خانه » استان شناسی » تاریخچه مختصر درباره شهر سوسنگرد
پایتخت کتاب؛  ماجرای بیست انتشارات خیلی سبز
کانال دانشچی در بله

تاریخچه مختصر درباره شهر سوسنگرد

همه چیز درمورد شهر سوسنگرد

سوسنگرد

سوسنگرد. [ سو س َ گ ِ ] شهر کوچک سوسنگرد مرکز شهرستان دشت میشان است. هوای شهر مانند سایر نقاط جلگه ای خوزستان گرم میباشد. نام قدیمی سوسنگرد خفاجیه بوده است.

سوسَنگِرد (دگرنام: الخفاجیة) شهری است در شهرستان دشت آزادگان که در استان خوزستان قرار گرفته‌است. همچنین، در گذشته به اطراف شهر سوسنگرد، «دشت میشان» نیز گفته می‌شد. 

تاریخچه سوسنگرد

سوسنگرد در زمان جنگ ایران و عراق، برای مدتی به اشغال ارتش عراق درآمده‌ است.

در زمان جنگ ارتش عراق ۳ بار برای تصرف سوسنگرد تلاش کرد که با مقاومت شدید مردم مواجه گردید ولی در حمله سوم شهر در محاصره ارتش عراق قرار گرفت. از افرادی که در این شهر باقی‌مانده بودند، رزمنده‌های آذربایجانی بودند که به خاطر همین در شهر تبریز بوستانی به همین اسم، نامگذاری شده است.

جغرافیا سوسنگرد

این شهر در 75 هزارگزی شمال باختری اهواز و کنار رودخانه ٔ کرخه واقع است . مختصات جغرافیایی آن بشرح زیر است : طول 48 درجه و 10 دقیقه ، عرض 31 درجه و 33 دقیقه .

سوسنگرد طبق تقسیمات کشوری مرکز شهرستان دشت آزادگان است. سوسنگرد در شمال غربی اهواز و به فاصلهٔ ۵۵ کیلومتری این شهر قرار گرفته. هویزه در جنوب غربی سوسنگرد و بستان در شمال غربی سوسنگرد قرار دارندو رودخانهٔ کرخه از ان می‌گذرد.

مردم سوسنگرد

مردم این شهر عرب و پیشه عمده مردم کشاورزی می‌باشد. از جمله طوایف ساکن در شهر می‌توان از بنی طرف (طایفه‌ای بزرگ و شامل) بیت سیاح، آلبویلال (جلالی)، بیت محمد الصالح، بنی ساله، دحیمی، حمودی، بیت داغر، الحریزات، نیس (مدحج)، مرمض، آلبوعبید، الحیادر، سواری، سادات، زبیدات، ابوچلده، سواعد، الباویه، بیت حردان، بیت مهاوی. شرفی و نگراوی و عبیات والبوحرز و مزرعه و طایفه بزرگ بنی اسد (اسدی و سداوی و بیت جویدر) را می‌توان نام برد.

بیشتر جمعیت سوسنگرد را عرب‌های شیعه مذهب تشکیل می‌دهند که به زبان عربی محلی و فارسی مسلط‌اند. روحیه‌ی مهمان‌نوازی، غیرت دینی، و احترام به سنت‌ها، از ویژگی‌های بارز مردم این منطقه است. گویش عربی در سوسنگرد غنی، پرریشه و حامل اصطلاحات کهن بومی است.

اقتصاد؛ زندگی در سایه کرخه

رودخانه کرخه همچون شریان حیاتی، اقتصاد سوسنگرد را سرپا نگه داشته است. کشاورزی به‌ویژه کشت گندم، جو، خرما، و صیفی‌جات در این منطقه بسیار فعال است. در کنار آن، دامداری سنتی، فعالیت‌های صنایع دستی و خدمات عمومی از دیگر پایه‌های معیشت مردم به شمار می‌رود.

پیشنهادی: تاریخچه و فرهنگ بومی خوزستان
لوازم جانبی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *