تحقیق کامل در مورد ورزش والیبال

تحقیق مختصر درباره ی والیبال و قوانین آن

ورزش والیبال شهرت جهانی خود را بیش از هر چیز مدیون حضور در مسابقات المپیک سال ۱۹۶۴ در شهر توکیو است. این رشته‌ی پرطرفدار و بین‌المللی، نخستین‌بار در سال ۱۸۹۵ میلادی در کشور آمریکا شکل گرفت. در سال ۱۹۵۵، انجمن آماتوری والیبال ایرلند شمالی و انگلستان نقش مهمی در معرفی و ترویج این ورزش در سطح جهانی ایفا کردند. واژه‌ی «والیبال» به معنای توپ بزرگ و بادشده‌ای است که برای انجام این بازی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این ورزش در مدارس و باشگاه‌ها رشد قابل‌توجهی داشته و با تلاش مردم برای معرفی و ترویج آن، روز‌به‌روز در حال پیشرفت و تکامل است. والیبال ورزشی مناسب برای همه‌ی گروه‌های سنی است و می‌توان آن را هم در محیط‌های سرپوشیده و هم در فضای باز اجرا کرد. از نظر اجتماعی و فیزیکی، مزایای فراوانی دارد که آن را نسبت به بسیاری از ورزش‌های سنتی متمایز می‌سازد. اجرای بازی والیبال به فضای زیادی نیاز ندارد و وسایل موردنیاز آن – یعنی توپ و تور – ساده و نسبتاً کم‌هزینه هستند. این ورزش در هنگام بازی، زمینه‌ای عالی برای تقویت جسمی بازیکنان فراهم می‌کند و در میان ورزش‌های گروهی، یکی از پرهیجان‌ترین و جذاب‌ترین بازی‌ها به‌شمار می‌رود.

تاریخچه ورزش والیبال

ورزش والیبال در سال ۱۸۹۵ میلادی (برابر با ۱۲۷۴ شمسی) توسط ویلیام جی. مورگان، مدیر انجمن جوانان مسیحی (Y.M.C.A) در شهر هولیوک ایالت ماساچوست آمریکا ابداع شد. در ابتدا، این ورزش با نام “مینتونت” شناخته می‌شد؛ هرچند دلیل انتخاب این نام مشخص نبود. ویلیام مورگان که تحت تأثیر محبوبیت گسترده‌ی بسکتبال در میان مردم بود، تصمیم گرفت ورزشی جدید برای دانشجویان خود طراحی کند که بر پایه‌ی عبور توپ از روی تور و همراه با جذابیت باشد.

او از تیوپ داخلی توپ بسکتبال – به دلیل سبکی و ایمن بودن آن برای دست‌ها – استفاده کرد تا بازی جدید را آغاز کند. هرچند والیبال نخست در محدوده‌ی انجمن Y.M.C.A شروع شد، اما به‌سرعت در شهرهای مختلف ایالت ماساچوست و منطقه نیوانگلند گسترش یافت.

در شهر اسپرینگ‌فیلد، دکتر ت. آ. هالستیگ با تماشای این بازی، نام “مینتونت” را به “والیبال” تغییر داد؛ چرا که هدف اصلی بازی، ضربه زدن و پاس‌کاری توپ از روی تور بود و واژه‌ی “والیبال” این مفهوم را به‌خوبی منتقل می‌کرد. والیبال در آغاز به‌عنوان یک ورزش سالنی در محیط‌های سرپوشیده انجام می‌شد و بیشتر برای سرگرمی پیشه‌وران و بازرگانان طراحی شده بود.

تاریخچه ورزش والیبال از نگاهی دیگر

ورزش والیبال که در ابتدا “مینتونت” (Mintonette) نامیده می‌شد، در سال ۱۸۹۵ میلادی، تنها چهار سال پس از ابداع بسکتبال، توسط فردی به نام ویلیام جی. مورگان (William G. Morgan) پایه‌گذاری شد. مورگان که در سال ۱۸۷۰ در شهر نیویورک متولد شده بود، پس از فارغ‌التحصیلی از آموزشگاه انجمن جوانان مسیحی (Y.M.C.A)، مسئول برنامه‌ریزی فعالیت‌های ورزشی برای سلامت و تندرستی مردان شد.

این بازی نوظهور از ترکیب ورزش‌هایی مانند بسکتبال، تنیس و هندبال پدید آمد و هدف اصلی آن، ایجاد ورزشی مناسب برای افرادی بود که تحرک شدید برایشان دشوار بود. در ابتدا، قوانین بسیار ساده‌ای برای آن در نظر گرفته شده بود، زیرا بیشتر به‌عنوان یک فعالیت تفریحی محسوب می‌شد تا یک رشته ورزشی رسمی. اما با گسترش بازی در کشورهای دیگر، به‌ویژه فیلیپین، نیاز به تدوین آیین‌نامه رسمی و دقیق احساس شد.

تور اولیه این بازی با الهام از تنیس طراحی شد و ارتفاع آن حدود دو متر بود. توپ مورد استفاده نیز از توپ بسکتبال گرفته شده بود و بازی بیشتر شبیه هندبال انجام می‌شد. تا سال ۱۹۰۰، والیبال توپ اختصاصی نداشت و با توپ‌های مختلفی مانند توپ بسکتبال بازی می‌شد. هدف اصلی هر تیم، انداختن توپ در زمین حریف بود و در ابتدا هیچ محدودیتی برای تعداد پاس‌ها بین بازیکنان یک تیم وجود نداشت.

در سال ۱۹۱۲، امتیازات بازی به‌صورت رسمی تا عدد ۲۱ تعیین شد و همچنین ارتفاع تور نیز افزایش یافت. جالب است بدانید که فیلیپینی‌ها در سال ۱۹۱۶، نخستین مجموعه قوانین مدون این بازی را تنظیم کردند. در ادامه، در سال ۱۹۲۸، اتحادیه والیبال ایالات متحده شکل گرفت و اقدام به تدوین قوانین رسمی برای این ورزش کرد. به همین دلیل، کشور آمریکا به‌عنوان مبدأ و ابداع‌کننده ورزش والیبال در جهان شناخته می‌شود.

شرح رشته ورزشی والیبال

والیبال (Volleyball) ورزشی گروهی و رقابتی است که بین دو تیم شش‌نفره در زمینی مستطیل‌شکل برگزار می‌شود. این زمین با خطوط مساوی مشخص شده و به‌وسیله یک تور با ارتفاع استاندارد به دو بخش مساوی تقسیم می‌شود. اساس این بازی بر پاس‌کاری و تبادل توپ از روی تور بین دو تیم استوار است. هر تیم مجاز است در هر نوبت حداکثر سه بار به توپ ضربه بزند تا آن را به زمین حریف بازگرداند. امتیاز زمانی کسب می‌شود که توپ در زمین تیم مقابل برخورد کند یا یکی از تیم‌ها مرتکب خطا شود.

قوانین و مقررات والیبال

در سال ۱۹۲۲ قوانینی برای ورزش والیبال قرار داده شد از جمله اینکه هر تیم فقط سه ضربه می‌‌تواند به توپ بزند و سپس باید توپ به زمین حریف منتقل شود.

ابعاد زمین والیبال

ابعاد زمینی که در آن بازی والیبال برگزار می‌شود ۹×۱۸ متر است و تور والیبال یک متر عرض و۵/۹ متر طول دارد.

زمان بازی در والیبال

زمان بازی والیبال نامحدود است به طوری که ممکن است که یک مسابقه حتی دو الی سه ساعت طول بکشد. هر مسابقه حداکثر در پنج ست یا دور انجام می‌‌شود. هر تیمی که زودتر به سه ست برسد برندهٔ مسابقه می‌‌شود.

تعداد بازیکنان و توپ در والیبال

هر تیم والیبال شش بازیکن اصلی و تعداد شش بازیکن ذخیره دارد. جنس توپ والیبال از جنس چرم یا لاستیک یک رنگ است و محیط دایره توپ ۶۵ تا ۶۷ سانتی متر و وزن آن ۲۶۰ تا ۲۸۰ گرم است. زمان استراحت بین ست دوم و سوم و چهارم دو دقیقه منظور می‌‌شود و بین ست چهارم و پنجم دو دقیقه الی پنج دقیقه متغیر است.

خطاهای والیبال

خطاهای عمده عبارت‌اند از:
1- بازیکن تیم از خط افقی زیر تور بگذرد و زمین و یا یکی از بازیکنان حریف را لمس کند.
2- بازیکن تیم مانع بازی یکی از بازیکنان تیم حریف شود.
3- بازیکنان یک تیم در جای خودشان قرار نگرفته باشند.
4- بازیکنان یک تیم بیش از سه بار توپ را لمس کنند.
5- بازیکنان تیم دوبار پی در پی توپ را لمس کنند.
6- بازیکن از بالای زمین حریف به توپ ضربه بزند.
7- توپ بیرون از خط‌های مرزی به زمین بخورد.
8- توپ به زمین اصابت کند.

تغییرات مقررات بازی:

1917: امتیازهای هر گیم از ۲۱ به ۱۵ تغییر کرد.
1920: تعداد ضربات برای هر طرف به ۳ محدود شد.
1922: نخستین دوره رسمی مسابقات در بروکلین با حضور ۲۷ تیم از ایالت امریکا برگزار شد.
1930: نخستین بازی والیبال ساحلی دو نفره انجام شد.
1947: فدراسیون بین المللی والیبال بنام Federation Internationale De Volley-Ball با اختصار FIVB تشکیل شد.
1948: نخستین دوره مسابقات رسمی والیبال ساحلی انجام شد.
1949: نخستین دوره مسابقات جهانی والیبال در شهر پراگ چک اسلواکی برگزار شد.
1964: والیبال برای نخستین بار به جمع بازی‌های المپیک در ژاپن پیوست.
1987:FIVB والیبال ساحلی را نیز به مجموعه مسابقات جهانی ورزشهای گوناگون افزودند.
1996: والیبال ساحلی دو نفره نیز به‌عنوان ورزش رسمی المپیک شناخته شد.

زمین بازی :(the court)

– طول زمین ۱۸ و عرض آن ۹ متر می باشد و فارغ از هر گونه برجستگی یا فرورفتگی است.
– زمین توسط خطوطی به عرض ۵ سانتیمتر علامت گذاری می شود. این اندازه گیری از گوشه زمین است.
– خطی به عرض ۵ سانتیمتر میان خطوط کناری در زیر طور کشیده شده استو زمین را به دو قسمت مساوی تقسیم می کند و به اسم خط مرکزی شناخته می شود.
– خطوطی به طول ۹ و عرض ۵ متر در ۳ متری خط مرکزی بطور موازی کشیده شده است و به عنوان خط پایان شناخته می شود. منطقه حمله به خط مرکزی محدود است.
– در هر قسمت زمین، منطقه سرویس توسط دو خطوط بطول ۱۵ و عرض ۵ سانتیمتر مشخص شده و در بیست سانتیمتری خط پایان و عمود بر آن قرار گرفته است. یکی از این خطوط در امتداد خط کناری و دیگری در ۳ متری سمت چپ خط کناری راست قرار گرفته است.
– حداقل درجه حرارت زمین سرپوشیده ۱۰ درجه است.

تور :(the net)

– طول تور ۵/۹ و عرض آن ۱ متر است. و از سوراخهای مربع شکلی به ضلع ۱۰ سانتیمتر تشکیل شده است. پارچه ای از جنس کتانی به ضخامت ۵ سانتیمتر به لبه بالائی تور دوخته شده است.
– ارتفاع تور از مرکز زمین ۴۳/۲ متر است. تعیین ارتفاع تور برای خردسالان و نوجوانان به عهده مجمع ملی گذاشته می شود. هر دو انتهای تور از زمین به یک فاصله هستند و نباید حتی ۲ سانتیمتر بالاتر از اندازه مقرر باشند.
– پارچه ای از جنس کتانی که عرض آن ۵ سانتیمتر بوده و سفید رنگ می باشد در کناره های تور و عمود بر لبه های آن کشیده می شود.

بازی والیبال :(the game of volleyball)

والیبال ورزشی ساده، انعطاف‌پذیر و مناسب برای تمام گروه‌های سنی است که هم در محیط داخل خانه و هم در فضای باز قابل اجراست. این ورزش در بسیاری از کشورها به‌عنوان یک فعالیت تفریحی پایه شناخته می‌شود و در نقاط دیگر، به‌عنوان یک رشته ورزشی حرفه‌ای و رقابتی جایگاه ویژه‌ای دارد. والیبال علاوه بر جنبه سرگرمی، یک ورزش پرورشی کامل برای افزایش چابکی، سرعت، قدرت پرش، عکس‌العمل سریع و هماهنگی حرکتی در زمان محدود به شمار می‌آید. به همین دلیل، ورزشکاران رشته‌های دیگر مانند شنا و بسکتبال نیز از آن برای بهبود آمادگی جسمانی خود بهره می‌برند.

از نظر ساختار کلی، والیبال به ورزش تنیس شباهت دارد، اما تفاوت اصلی در این است که در والیبال هیچ‌یک از بازیکنان به‌صورت انفرادی بازی نمی‌کنند و ضربات باید با همکاری تیمی از روی تور عبور داده شود. هر تیم اجازه دارد قبل از ارسال توپ به زمین حریف، حداکثر سه بار به توپ ضربه بزند و بازیکنان نمی‌توانند دو بار متوالی با توپ تماس داشته باشند، مگر در شرایط خاص مانند دفاع.

بازی با سرویس یکی از بازیکنان منطقه پشتی سمت راست زمین آغاز می‌شود. هر تیم از شش بازیکن تشکیل شده است؛ سه بازیکن در خط جلو و سه نفر دیگر در خط عقب قرار دارند. هدف هر تیم، فرود آوردن توپ در زمین تیم مقابل یا وادار کردن حریف به خطاست تا از این طریق امتیاز کسب کند. طبق قوانین سنتی، تنها تیمی که سرویس می‌زند می‌تواند امتیاز بگیرد. تیمی که موفق شود توپ را در زمین حریف فرود آورد، امتیاز کسب کرده و وظیفه سرویس بعدی را نیز بر عهده می‌گیرد. بازیکنان پس از به‌دست آوردن سرویس، به‌صورت چرخشی در جهت عقربه‌های ساعت جابه‌جا می‌شوند و بازیکنی که به منطقه عقب سمت راست می‌رسد، مسئول زدن سرویس خواهد بود. اگر در هنگام سرو توپ به تور برخورد کند، سرویس به تیم مقابل واگذار می‌شود.

همانند بسیاری از ورزش‌ها، در والیبال نیز اصل “حرکت و ضدحرکت” وجود دارد. مهارت‌های اصلی مانند پاس‌بلند (ست)، اسپک (ضربه‌ی هجومی) و دفاع، از تکنیک‌های کلیدی این ورزش محسوب می‌شوند و هماهنگی دقیق آن‌ها تأثیر بسزایی در موفقیت تیم دارد.

توپ (the ball):

توپ به شکل کروی و از جنس چرم است و شامل توپی لاستیکی یا ماده ای از این قبیل می شود. قسمت رویی آن یک رنگ است و قسمت تویی نیز باید روشن تر باشد.
– محیط دایره : ۶۵ الی ۶۷ سانتیمتر.
– وزن : ۲۵۰ الی ۲۸۰ گرم .

تیم ها (the teams): 

هر تیمی شامل ۶ بازیکن می شود. سه بازیکن در خط جلو و سه بازیکن در خط عقب قرار می گیرند. زمانی که توپ سرو می شود، سه بازیکن خط جلو باید در جلوی بازیکنان خط عقب قرار گیرند. بازیکن از قطاع دایره سمت راست خط عقب با یک دست سرو می زند. زمانی که توپ در زمین وارد می شود، بازیکنان می توانند برای پرتاب توپ به هر نقطه ای نقل مکان کنند حتی اجازه دارند که برای جلوگیری از تماس توپ با زمین به خارج از زمین بروند.

مسئولین (the officials):

– هر مسابقه دارای یک داور می باشد که در بالای تور ایستاده و ناظر بر اجرای مسابقه است.
– سرداور نیز روبروی داور نشسته و در امر قضاوت به او کمک می کند.
– دو نفر نیز در کنار خطوط قرار می گیرند.
– مانند سایر رشته های ورزشی مسئول ثبت امتیازات نیز حضور دارد.
دو تیم ۶ نفری با یکدیگر روبرو می شوند. داور در بالای تور قرار گرفته و ناظر بر اجرای مسابقه بوده و سوتی در دست دارد. سر داور نیز مقابل او قرار می گیرد. در اینجا تیمی که سرویس را دریافت می کند منتظر توپ می شود. بازیکنان در وضعیت آماده باش بوده و دستها، انگشتان، بازوها و پاها در حالات مطلوب قرار می گیرند. بازیکنان در مرکز زمین می ایستند و در این محل اکثر تهاجمات اتفاق می افتد به طوری که یکی از آن ها در نزدیک تور ایستاده و بقیه بازیکنان فرم w را تشکیل می دهند.

حرکت توپ در هوا = والی (the volley):

پاس بالای سر یکی از مشخص ترین عملیات والیبال است. هرگز نباید به توپ مشت زد بلکه باید آن را با دو دست پاس کرد. پاس کردن از عقب نیز معرف همین عمل است. به طور کلی در مسابقات پاس کردن، ست زدن و فرستادن توپهای بلند از بالای تور صورت می گیرد. حرکت توپ در هوا در پرتاب آرام توپ از بالای تور اجرا می شود. اگر قبل از تماس با توپ دستها دور شوند توپ به وسط پیشانی برخورد خواهد کرد. همیشه باید به توپ نگاه کرد. ابتدا پاها را حرکت داده، آنها را خم نکرده و بدن را در زیر توپ قرار داد. به منظور حفظ تعادل و توازن یکی از پاها را به آرامی در جلوی پای دیگر قرار داده، زانوها را خم کرده و سپس باید تمام بدن را راست کرد. به عنوان یک قانون کلی شستها را در حالت اشاره به طرف عقب و بینی نگهدارید. بازوها را راحت قرار داده و تا آن جایی که امکان دارد حرکات را بسیار ساده انجام داد. شصت و دو انگشت اول به این عمل قدرت بخشیده و بقیه انگشتان به آن جهت می دهند.
بهترین و معمول ترین مرحله والیبال ( حرکت توپ در هوا ) می باشد. برخی معتقدند که برای شروع تمرینات می توان از بادکنک استفاده کرد. تمرین پرتاب توپ پس از پرش برای گرفتن آن بسیار موثر است و مفید. البته همیشه پس از رسیدن توپ به نقطه اوج این عمل را انجام دهید.

سرویس (the service):

سرویس عملی است که به منظور وارد کردن توپ در بازی به کار می رود.

مناطق زمین والیبال:

– منطقه ۲: قسمت زیر تور طرف راست زمین.
– منطقه ۱: پشت منطقه ۲ قسمت عقب زمین.
– منطقه ۳: قسمت زیر تور وسط زمین.
– منطقه ۶: پشت منطقه ۳ زمین.
– منطقه ۴: قسمت زیر تور طرف چپ.
– منطقه ۵: پشت منطقه ۴ در قسمت عقب زمین.

نکات دیگر در والیبال

– تعویض لیبرو همیشه بعد از یک رالی انجام می شود.
– در ست پنجم برای انتخاب زمین با سرویس، داور قرعه کشی می کند. در امتیاز ۸، جای تیم ها در زمین عوض شده و استراحت فنی هم وجود ندارد و فقط هر تیم می تواند درخواست یک وقت استراحت نماید.
– چرخش بازیکن در مناطق زمین در جهت حرکت عقربه های ساعت انجام می شود.
– اگر یک تیم امتیازی از تیم مقابل که سرویس می زند بگیرد، چرخش انجام می شود. چرخش بازیکنان به این صورت است که بازیکن منطقه ۱ به منطقه ۶، منطقه ۶ به منطقه ۵، منطقه ۵ به منطقه ۴، منطقه ۴ به منطقه ۳، منطقه ۳ به منطقه ۲ و منطقه ۲ به منطقه ۱ می رود.
– آنتن موجود در طرفین بالای تور، محدوده زمین را مشخص می کند و اگر توپ با برخورد به آنتن، به زمین حریف برسد، قبول نیست. ارتفاع آنتن هم ۱۸۰ سانتی متر می باشد.
– توپ سرویس، دفاع روی تور ندارد.
– تماس بدن با تور، عبور تمام پا از خط و حمل توپ با دست خطا است.
– اگر تیمی در ست اول سرویس بزند، در ست دوم تیم مقابل زننده نخستین سرویس خواهد بود.
– اگر در بالای تور دو یار مقابل، همزمان به توپ ضربه بزنند، سرویس تکرار می شود و اگر روی نوار قل خورد و به آنتن برخورد نمود، سرویس دوباره تکرار می شود ولی اگر در داخل زمین هر تیمی افتاد، امتیاز به نفع تیم مقابل است.
– سرویس باید از قسمت پشت خط عرضی زده شود.
– در هنگام بازی، با هر قسمت از بدن می توان به توپ ضربه زد.

پیشنهادی: درباره ورزش پر هیجان بسکتبال