معنی ضرب المثل ” دو قورت و نیمش باقی است “

آشنایی با معنی و مفهوم ضرب المثل دو قورت و نیمش باقی است 🥩

در این پست با معانی و مفهوم اصلی این ضرب المثل ایرانی و قدیمی آشنا می شوید. با دانشچی همراه باشید.

معنی دو قورت و نیمش باقی است یعنی چه؟

1- به کسی می گویند که بیش از آنچه حقش بوده دریافت کرده اما بازهم حریص است و زیاده خواهی می کند.

2- برخی مواقع به شخصی گفته می شود که در مقابل الطاف و محبت های دیگران نسبت به خویش، ذره ای تشکر و قدردانی نمی کند بلکه کمک ها و زحمات دیگران را وظیفه آنها دانسته و توقع بیشتری هم دارد.

اینگونه افراد وقتی احساس می کنند که کمک های دیگران کمتر شده (با اینکه هیچ وظیفه ای نداشتند)، زبان به شکوه و گلایه می گشاید و قهر میکند.

ریشه ضرب المثل:

ریشه این ضرب المثل برمی گردد به داستان حضرت سلیمان و مهمانی دادن به حیوانات و تمام موجودات دیگر. وقتی نوبت به یکی از ماهیان بزرگ دریا رسید، تمام غذاهایی که در آن مهمانی بود را خورد و دوباره طلب غذا کرد.

حضرت سلیمان از این کار ماهی تعجب کرد. ماهی گفت: خدا هرروز به من 3 وعده غذا می دهد و در هر وعده هم سه قورت غذا. این تازه نیم قورت بود! هنوز دو قورت و نیم دیگرش باقی مانده است!

اینگونه شد که این ضرب المثل را بر افراد زیاده خواه به کار می برند.

هم خدا را می خواهد هم خرما را

اختصاصی-دانشچی

انشا دو قورت و نیمش باقی است

یک روز بعد از مدرسه، چند نفر از بچه‌های محل مشغول فوتبال بودند. یکی از دوستانمان به نام امیر، بدون اجازه توپ نوِ دوستش را برداشت و هنگام بازی آن را به طرف دیوار شوت کرد. توپ به یک میخ برخورد کرد و سوراخ شد. صاحب توپ ناراحت شد و گفت: «چرا بدون اجازه از توپم استفاده کردی؟»

همه فکر می‌کردند امیر عذرخواهی می‌کند، اما او با ناراحتی گفت: «اگر توپت خوب بود که پاره نمی‌شد! تازه تقصیر شماست که درست بازی نکردید.» بعد هم با دلخوری زمین بازی را ترک کرد.

همه از رفتار او تعجب کردند. او نه تنها اشتباه خودش را قبول نکرد، بلکه دیگران را هم مقصر دانست. همان موقع پدربزرگ یکی از بچه‌ها که از کنار زمین رد می‌شد، لبخندی زد و گفت: «این همان حکایت دو قورت و نیمش باقی است؛ یعنی کسی که خودش مقصر است، اما باز هم طلبکارانه رفتار می‌کند.»

آن روز فهمیدم انسان باید شجاعت پذیرفتن اشتباهاتش را داشته باشد. اگر خطایی کردیم، بهتر است عذرخواهی کنیم و برای جبران آن تلاش کنیم، نه اینکه دیگران را سرزنش کنیم. پذیرفتن اشتباه نه تنها از ارزش انسان کم نمی‌کند، بلکه باعث احترام بیشتر دیگران می‌شود.

نتیجه‌گیری:

ضرب‌المثل «دو قورت و نیمش باقی است» به ما یادآوری می‌کند که نباید وقتی خودمان مقصر هستیم، طلبکار باشیم یا تقصیر را گردن دیگران بیندازیم. انسان عاقل کسی است که مسئولیت رفتار خود را بپذیرد و با صداقت و فروتنی اشتباهاتش را جبران کند.