انتقال بیماری با سرنگ؛ خطر پنهان!

انتقال بیماری از طریق سرنگ یکی از نگرانیهای مهم بهداشتی است که به دلیل استفاده از ابزار آلوده یا رعایت نکردن اصول ایمنی رخ میدهد. عوامل مؤثر در این انتقال شامل تماس مستقیم خون با سوزن و سرنگ، روش نگهداری نامناسب ابزار، اشتباهات انسانی هنگام تزریق و استفاده از سرنگ مشترک در تزریقهای غیر اصولی است. بیماریهای شایعی که از طریق ابزار تزریقی منتقل میشوند شامل هپاتیت بی و سی، اچآیوی و عفونتهای باکتریایی هستند. مسیرهای آلودگی میتواند شامل آلودگی سطحی سوزن، آلودگی داخلی سرنگ، تماس با دست آلوده و اختلاط خون در تزریقهای پشت سر هم باشد. کاهش خطر انتقال بیماری با استفاده از ابزار یکبار مصرف، دفع صحیح پس از استفاده، رعایت بهداشت دست و بررسی سلامت بستهبندی امکانپذیر است. آگاهی عمومی از طریق آموزش بیماران، کارکنان تزریق و خانوادهها نقش مهمی در پیشگیری دارد.
انتقال بیماری از راه تزریق با سرنگ زمانی رخ می دهد که خون فرد آلوده، هر مقدار کم یا زیاد، به هر طریقی به بدن فرد دیگر برسد.
این اتفاق معمولا در شرایطی شکل می گیرد که تجهیزات تزریق، به ویژه سوزن و سرنگ، قبلا توسط فرد دیگری استفاده شده باشد یا پیش از تزریق به خوبی ضدعفونی نشده باشند.
نقش تماس مستقیم خون با سرنگ
اولین عامل، تماس بدون واسطه خون با سوزن است. زمانی که سوزن در بدن فردی وارد شود، حتی اگر قطره ای خون روی آن باقی بماند، می تواند حامل ویروس هایی مانند هپاتیت یا اچ آی وی باشد. این موضوع بیشتر در شرایطی اتفاق می افتد که فرد تصور کند مقدار خون روی سوزن بسیار کم است و خطر خاصی ندارد، در حالی که ویروس ها توانایی زنده ماندن روی سطوح مختلف را دارند و حتی میزان بسیار کم نیز می تواند مشکل ساز شود.
تاثیر روش نگهداری سرنگ
اگر ابزار تزریق پس از باز شدن بسته بندی، برای مدت طولانی در محیط باقی بماند، احتمال ورود آلودگی بالا می رود. این مسئله بیشتر در مراکز پر رفت و آمد یا جایی که وسایل در معرض هوا، گرد و غبار یا رطوبت قرار می گیرند مشاهده می شود. بعضی از مراکز به دلیل کمبود امکانات یا عدم نظارت دقیق، ممکن است ابزار را با تاخیر در ظروف مخصوص پسماند قرار دهند و همین موضوع احتمال آلودگی متقابل را بیشتر می کند.
اشتباهات انسانی هنگام تزریق
گاهی اوقات، پرستار یا اپراتور تزریق تصور می کند سوزن هنوز استفاده نشده است. این اشتباه در مراکز شلوغ بیشتر رخ می دهد. همچنین در تزریق های خانگی، فرد ممکن است از سرنگ اشتباه یا سوزن قبلی استفاده کند. هرچند این موضوع ناخواسته است، اما مهم ترین علت انتقال بیماری در محیط های غیر بیمارستانی به همین عامل باز می گردد.
استفاده از سرنگ مشترک در تزریق های غیر اصولی
در برخی موارد، افراد به دلیل هزینه یا عدم آگاهی، ممکن است از یک ابزار چند بار استفاده کنند. این رفتار خطرناک هنوز در بعضی نقاط دیده می شود و بزرگترین عامل انتقال بیماری در سال های گذشته بوده است. آگاهی دادن عمومی در این زمینه باعث شده که امروزه این موارد کمتر شود، اما همچنان نیاز به آموزش وجود دارد.
چه بیماری هایی از طریق سرنگ آلوده منتقل می شوند؟
شناخت بیماری هایی که از طریق سوزن می توانند منتقل شوند کمک می کند اهمیت موضوع بیشتر ملموس شود.
1. هپاتیت بی
هپاتیت بی یکی از بیماری هایی است که از طریق خون به راحتی منتقل می شود. ویروس این بیماری توانایی ماندگاری روی سطوح را برای چند روز دارد و همین موضوع باعث می شود کوچک ترین تماس با سوزن آلوده خطرناک باشد. در مراکز درمانی تلاش می شود با آموزش کادر تزریقات، احتمال چنین انتقالی کاهش یابد.
2. هپاتیت سی
این بیماری نسبت به هپاتیت بی کمتر پایدار است اما همچنان یکی از مهم ترین عوامل انتقالی از طریق تزریق محسوب می شود. بسیاری از افرادی که این ویروس را دریافت می کنند، در مراحل اولیه حتی علائم مشخصی ندارند و همین مسئله باعث شده انتقال آن بی صدا و تدریجی باشد.
3. اچ آی وی
اچ آی وی نسبت به دو بیماری قبلی حساس تر است اما هنوز هم در صورت استفاده از سوزن مشترک امکان انتقال دارد. کوچک ترین ورود خون آلوده کافی است تا ویروس وارد سیستم ایمنی فرد شود. به همین دلیل تاکید بر استفاده یک بار مصرف از هر نوع ابزار تزریق همواره جدی است.
4. عفونت های باکتریایی
بسیاری از باکتری ها ممکن است از طریق تزریق آلوده وارد بدن شوند. این مسئله نه فقط از طریق خون بلکه از طریق تماس سوزن با پوست آلوده نیز رخ می دهد. عفونت های ناشی از باکتری ها می توانند باعث تورم شدید، تب یا حتی عفونت خونی شوند.
مسیرهای آلودگی چگونه در ابزار تزریقی ایجاد می شود؟
شناخت مکانیزم ایجاد آلودگی در ابزار تزریق، کمک می کند تا فرد متوجه شود که چه شرایطی بیشترین خطر را ایجاد می کند.
1. آلودگی سطحی سوزن
گاهی سوزن در فرآیند تزریق با پوست، ترشحات یا سطوح تماس پیدا می کند و همین مقدار برای انتقال آلودگی کافی است.
2. آلودگی داخلی سرنگ
اگر فردی قبل از تزریق، مایع دارویی را از ظرفی غیر استریل وارد سرنگ کند، امکان ورود آلودگی داخلی وجود دارد. این مسئله در تزریق های خانگی شایع تر است.
3. تماس با دست آلوده
اگر فرد تزریق کننده قبل از کار دست خود را نشسته باشد، هر گونه تماس با سوزن یا بدنه سرنگ می تواند آلودگی ایجاد کند.
4. اختلاط خون در تزریق های پشت سر هم
در مراکز شلوغ ممکن است عمل تزریق با عجله انجام شود و فرد تصور کند ابزار هنوز استفاده نشده است و همان را برای بیمار بعدی به کار ببرد. هرچند احتمال آن کم است اما در صورت وقوع، خطر انتقال بالا خواهد بود.

چگونه می توان احتمال انتقال بیماری از تزریق را کاهش داد
در این بخش، چهار روش ساده اما بسیار مهم برای کاهش خطر بررسی می شود.
1. استفاده از ابزار یک بار مصرف
ساده ترین راه، استفاده از ابزار یک بار مصرف و باز کردن بسته بندی در لحظه تزریق است. این موضوع سالهاست در مراکز درمانی رعایت می شود اما یادآوری آن همچنان اهمیت دارد.
2. دفع صحیح پس از استفاده
بعد از استفاده، ابزار باید در ظروف مقاوم مخصوص قرار گیرد تا احتمال تماس با محیط یا افراد دیگر را کاهش دهد.
3. رعایت بهداشت دست
پیش از تزریق، شستن دست یا استفاده از محلول های مخصوص باعث می شود احتمال انتقال آلودگی از دست به ابزار کم شود.
4. بررسی تاریخ و سلامت بسته بندی
گاهی بسته بندی آسیب دیده است یا نشتی دارد. در چنین مواردی، باید ابزار دور انداخته شود و از نمونه سالم استفاده گردد.

نقش آگاهی عمومی در جلوگیری از انتقال بیماری
آگاهی جامعه باعث می شود رفتارهای نادرست کاهش یابد.
1. آموزش بیماران
بسیاری از بیماران تصور می کنند ابزار تزریقی قابل استفاده مجدد است. آموزش ساده می تواند این باور اشتباه را اصلاح کند.
2. آموزش کارکنان تزریق
گاهی افراد تازه کار متوجه خطرات دقیق انتقال بیماری نیستند. آموزش تخصصی و مرور دوره ای می تواند بسیار موثر باشد.
3. اطلاع رسانی عمومی
انتشار مقالات، بروشورها یا آموزش های کوتاه در شبکه های اجتماعی باعث افزایش شناخت جامعه نسبت به این موضوع می شود.
4. آموزش خانواده ها در تزریقات خانگی
در مواردی که تزریق در منزل انجام می شود، آموزش خانواده نقش مهمی در جلوگیری از انتقال آلودگی دارد.
راهنمای انتخاب سرنگ مناسب برای تزریق ایمن
انتخاب درست ابزار نیز اهمیت زیادی دارد.
1. توجه به نوع کارکرد
برخی تزریق ها به سرنگ های دقیق تر نیاز دارند و برخی به انواع ساده تر. انتخاب بر اساس نوع تزریق اهمیت دارد.
2. انتخاب حجم مناسب
برای تزریق های مختلف حجم های گوناگون استفاده می شود. انتخاب حجم درست دقت بیشتری ایجاد می کند.
3. بررسی سوزن
سوزن باید تیز، یک دست و بدون آسیب باشد تا عمل تزریق بدون مشکل انجام شود.
جمع بندی
مسیر انتقال بیماری از طریق تزریق همیشه وجود دارد، اما با رعایت چند نکته ساده می توان این خطر را تقریبا به صفر رساند. شناخت دقیق عوامل خطر، آشنایی با بیماری هایی که از راه خون منتقل می شوند، بررسی علت های آلودگی و یادگیری روش های پیشگیری باعث می شود تزریق یک فرآیند کاملا ایمن شود. استفاده از ابزار استاندارد و یک بار مصرف، دفع اصولی آن و دقت در انتخاب سوزن و سرنگ به همراه آموزش عمومی، جزئی از مهم ترین گام هایی است که هر فرد می تواند برای حفظ سلامت خود و دیگران بردارد.
دانشچی پورتال جامع تحقیق و مقاله، مطالب علمی و هنری ، وبگردی و…
