تبلت دانش آموزی

معنی شعر صورتگر ماهر (قاآنی شیرازی)

معنی و مفهوم شعر صورتگر ماهر فارسی پایه هشتم از قاآنی شیرازی

معنی شعر صورتگر ماهر - قاآنی شیرازی

در این پست، معنی و مفهوم شعر الهی از قاآنی شیرازی را برای شما دوستان عزیز آماده کرده ایم. با دانشچی همراه باشید.

معنی شعر صورتگر ماهر

۱- راستی را کس نمی‌داند که در فصل بهار
از کجا گردد پدیدار، این همه نقش و نگار

معنی: به راستی که کسی نیم داند این همه زیبایی هایی که در فصل بهار وجود دارد و نقش های زیبا بر دیوار هستی زده شده، از کجا پدید آمده است.

 

۲- عقل‌ها حیران شود کز خاک تاریک نژند
چون برآید این همه‌ گل‌های نغز کامکار

معنی: همه عقل ها متحیر و مبهوت می شوند که از خاک سرد و بی جان، این همه گل های زیبا و دلنشین می روید!

نغز: نیکو

کامکار: قسمی از گل سرخ که بشدت سرخی دارد، موفق

 

۳- چون نپرسی‌ کاین تماثیل از کجا آمد پدید؟
چون نجویی ‌کاین ‌‌تصاویر از کجا شد آشکار؟

معنی: چرا نمی پرسی که این همه نقش و صورت ها که در عالم هستی وجود دارد، براستی از کجا پدید آمده است؟ چرا جستجو نمی کنی که این همه تصاویر زیبا از کجا آشکار شده است؟ (منشأ همه این ها چه کسی است؟)

 

۴- برق از شوقِ‌ که‌ می‌خندد بدین‌سان قاه‌قاه؟
ابر از هجر که می‌گرید بدین‌سان زار زار؟

معنی: رعد و برق از شوق چه کسی این چنین بلند بلند می خندند؟ (اشاره به صدای مهیب رعد و برق) ابر از دوری چه کسی است که این چنین گریه می کند؟ (اشاره به بارش باران از ابرها)

 

۵- کیست آن صورتگر ماهر که بی‌تقلید غیر
این همه صورت برد بر صفحه هستی به کار؟

معنی: این کسی که اینچنین با مهارت تمام و بدون تقلید از کسی، صورتگری میکند و نقش و نگار می کشد، چه کسی است؟ و چه کسی جز خدا می تواند این همه صورت های زیبا و نقش های ناب بر صفحه هستی به کار ببرد؟ (هیچکس!)

 

 

اختصاصی-دانشچی

 

اشتراک گذاری:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *