معنی شعر خنده تو (پابلو نرودا)

معنی و مفهوم شعر خنده تو فارسی پایه دوازدهم از پابلو نرودا

معنی شعر خنده تو (پابلو نرودا)

در این پست، معنی و مفهوم شعر خنده تو از پابلو نرودا را برای شما دوستان عزیز آماده کرده ایم. با دانشچی همراه باشید.

معنی شعر خنده تو

نان را از من بگیر، اگر می‌خواهی،

هوا را از من بگیر، امّا

خنده ات را نه.

معنی و مفهوم: منظور از نان و هوا، دوتا از مهم ترین چیزهایی است که زندگی مادی انسان به آن وابسته است و انسان بدون هوا و غذا، چندروز بیشتر زنده نمی ماند.

حالا شاعر به معشوقش می گوید تو اگر همه این ها را از من بگیری ولی خودت باشی من هرگز نمی میرم(حتی اگر ظاهرا هم بمیرم ولی روحم هم چنان زنده است.)؛ اما خودت و خنده هایت را هرگز از من نگیر چرا که من بدون اینها قطعا خواهم مرد.

 

گل سرخ را از من مگیر

سوسنی را که می‌کاری،

معنی: گل سرخ نماد عشق است و سوسن، شادی و نشاط؛ شاعر می گوید اینها را هیچ وقت از من نگیر.

 

از پس نبردی سخت بازمی گردم

با چشمانی خسته، که دنیا را دیده است

بی هیچ دگرگونی،

معنی: رنج ها و سختی های بسیاری در این دنیا کشیده ام و بر تجربه ام افزوده شده است.

 

امّا خنده ات که رها می‌شود

و پرواز کنان در آسمان مرا می‌جوید

تمامی درهای زندگی را

به رویم می‌گشاید.

معنی: اما با تمام این خستگی ها، تو که میخندی، تمام غم هایم از بین می رود و درهای خوشبختی روی من باز می شوند.

شاعر، خنده ی معشوقش را به پرنده ای تشبیه کرده که در آسمان دل عاشق پرواز می کند و او را از غم می رهاند.

 

عشق من، خندۀ تو

در تاریک ترین لحظه ها می‌شکفد

و اگر دیدی به ناگاه

خون من بر سنگفرش خیابان جاری ست

بخند زیرا خنده تو

برای دستان من شمشیری است آخته

معنی: خنده های تو مانند غنچه ای است که حتی در سخت ترین روزها هم می شکفد و غم من را از بین می برد. پس اگر دیدی من روزی مجروح شدم یا جان دادم، تو همچنان بخند زیرا خنده های تو برای من مثل شمشیر آماده ای است که در میدان مبارزه آن را به دست میگیرم و نبرد می کنم.

 

خندۀ تو، در پاییز

در کنارۀ دریا

موج کف آلوده اش را

باید برفرازد

معنی: خنده تو باید چنان باشد که در هوای سرد پاییز، موج های کناره های دریا را که کف کرده اند، از جا بلند کند و به جنبش در آیند. (موج کف آلوده: استعاره از گلخنده)

 

و در بهاران، عشق من،

خنده ات را می‌خواهم

چون گلی که در انتظارش بودم،

معنی: عشق من! در فصل بهار هم مشتاق خنده های تو ام. مانند به انتظار نشستن برای روییدن گلی خوشبو، انتظار خنده های تو را می کشم.

 

گل آبی، گل سرخ کشورم که مرا می‌خواند.

معنی: خنده های تو مانند گل های رنگارنگ کشورم است که مرا به سوی خود جذب می کنند.

 

بخند بر شب
بر روز، بر ماه،
بخند بر پیچاپیچ خیابان های جزیره،

معنی: در همه حالات و در هرجایی که هستی، بخند.

 

امّا آنگاه که چشم می‌گشایم و می‌بندم،

آنگاه که پاهایم می‌روند و بازمی گردند،

نان را، هوا را، / روشنی را، بهار را،

از من بگیر / امّا خنده ات را هرگز

تا چشم از دنیا نبندم.

معنی: در خواب و بیداری ام، در رفتن ها و آمدن هایم، در همه حال بخند. هرچه را می خواهی در این دنیا از من بگیری بگیر ولی خنده ات را هرگز! چرا که زنده ماندن من به خنده های تو وابسته است.

 

اختصاصی-دانشچی

اشتراک گذاری:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *