معنی ضرب المثل ” به گوش خر یاسین خواندن “

آشنایی با معنی و مفهوم ضرب المثل به گوش خر یاسین خواندن

به گوش خر یاسین خواندن

در این پست با معانی و مفهوم اصلی این ضرب المثل ایرانی و قدیمی آشنا می شوید با دانشچی همراه باشید.

معنی به گوش خر یاسین خواندن یعنی چه؟

۱- کنایه از این است که جملات و کلمات پر معنی را به کسی بگویی تا بلکه به راه راست هدایت شود اما او نه تنها نمی فهمد، بلکه همچون چهارپایی است که هرچه در گوشش بخوانی ملتفت نمیشود.

۲- یاسین یکی از سوره های قرآن کریم است. سوره ای با مفاهیم بسیار زیبا؛ این ضرب المثل می گوید وقتی یک آدم سیاه دل و اهل عناد را نصیحت می کنی، مثل این است که سوره پرمعنای یاسین را به گوش خری می خوانی که هیچی از آن نمی فهمد چون حیوان قوه ی عقل ندارد که بتواند اینه ارا بفهمد.

انسانی هم که عقلش را به کار نمی گیرد مثل همان حیوانی است که عقل ندارد.

۳- به کسی که حق پذیر نباشد این ضرب المثل را به کار می برند.

۴- در قرآن کریم، کافران را به چهارپایانی که تشبیه کرده؛ زیرا وقتی پیامبران آیات خداوند را بر آنها می خواندند تا اینان دست از گناهان بردارند و به خدا ایمان بیاورند، آنها یا دست در گوششان می گذاشتند تا آن آیات را نشنوند یا اگر هم می شنیدند اصلا نمی فهمیدند پیامبر چه می خواند!

از بس گناه کرده بودند سنگدل شده بودند و حرف حق در آن ها اثر نمی گذاشت. حتی آیات را هم مسخره می کردند. در اینجا به برخی از آیاتی که حال این کافران و معاندان را نشان می دهد توجه بفرمایید:

وَ مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِما لا يَسْمَعُ إِلاَّ دُعاءً وَ نِداءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَعْقِلُونَ (آیه ۱۷۱ بقره)

و مثل کافران (در شنیدن سخن انبیاء و درک نکردن معنای آن) چون حیوانی است که آوازش کنند و او از آن آواز (معنایی درک نکرده و) جز صدایی نشنود، کفّار هم (از شنیدن و دیدن حق) کر و گنگ و کورند، زیرا تعقل نمی‌کنند.

مسخره کردن مومنان:

زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا ۘ وَالَّذِينَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ ﴿ بقره ٢١٢﴾

زندگی [زودگذرِ] دنیا برای کافران آراسته شده، و [به این سبب] مؤمنان را مسخره می کنند، در حالی که پرهیزگاران در روز قیامت [از هر جهت] برتر از آنان هستند، و خدا هر که را بخواهد، بی حساب روزی می دهد.

  وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًا مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ ۖ لَهُمْ قُلُوبٌ لَا يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لَا يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لَا يَسْمَعُونَ بِهَا ۚ أُولَٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ (۱۷۹ اعراف)

و حقّا كه ما بسیارى از جن و انس را (گویى) براى دوزخ آفریده‌ایم، زیرا كه دل‌ها دارند ولى (حقایق را) بدان نمى‌فهمند، و چشم‌ها دارند ولى بدان (به عبرت) نمى‌نگرند و گوش‌ها دارند ولى بدان (معارف حقّه را) نمى‌شنوند؛ آنها مانند چهارپایانند بلكه گمراه‌ترند (زیرا با داشتن استعداد رشد و تكامل، به راه باطل مى‌روند) و آنها همان غافلانند.»

 

اختصاصی-دانشچی

اشتراک گذاری:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *