مینی موبایل - گوشی بند انگشتی

انشای ذهنی در مورد تلویزیون

انشای زیبا و خاطره انگیز درباره تلویزیون

انشای تلویزیون

در ادامه انشایی با موضوع جالب “ تلویزیون ” نوشته شده است جهت افزایش مهارت نوشتاری دانش آموزان عزیز.  امیدواریم مورد استفاده واقع گردد. با دانشچی همراه باشید.

انشای تلویزیون

سالهایی بود که بسیاری از مردم با جمع آوری یا به قولی آلبوم کردن عکس ها دلخوش بودند. عکس هایی که گاه به دروان تولد یا بقیه روزهای زندگی شان مربوط می شد. گاهی هم پا را فراتر می گذاشتند و در پشت هر عکس، زمان و مکان را ثبت می کردند تا با دیدن دوباره اش تصویر روزهای گذشته را به یاد بیاورند.
هنوز دوران این آدم ها تمام نشده؛ یا باید بگوییم که هرگز تمام نخواهد شد. چون یکی از این آدم ها من و تو هستیم. ما هم به دیدن عکس و تصاویر علاقه مندیم. می خواهد عکس های خودمان باشد، یا دیگری. فرقی نمی کند. این نیازِ به دیدن، در ذات ما وجود دارد. برای چون و چرایی آن هم می توانید به صفحات روان شناختی انسان مراجعه کنید. چون فعلا قرار است است در مورد اشتیاق آدم ها به تلویزیون حرف بزنیم.

این روزها تلویزیون به عنوان عضوی از خانوده ها محسوب می شود. یعنی وقتی نباشد انگار یکی از عزیزترین افراد خانواده حضور ندارد. از طریق تلویزیون می شود با دنیای دیگران آشنا شد. با آدم ها، ملیت ها و شخصیت هایی که فقط نامی از آن ها شنیده بودیم.

تلویزیون همان جعبه ی جادو است که طی سالیانی که از عمرش می گذرد، علاوه بر این از میزان جاذبه اش کاسته نشده، بلکه افزون تر هم شده است. انگار عکس و تصاویری را که روزگاری در آلبوم ها قرارمی دادیم، جان گرفته اند و با ما حرف های مشترک می گویند.

تلویزیون اوج خلاقیت بشر است. و این خلاقیت به وجود نمی آمد مگر به دلیل عطشِ آدم ها برای به تصویر کشیدن واقعیت و رویاهای زندگی بشر. شاید مخترع تلویزیون هم فکر نمی کرد روزی برسد که در هر خانه ای حداقل یک تلویزیون وجود داشته باشد، تا با آن بدون نیاز به سفر، دنیا و مخلوقاتش قابل دیدن باشند.

با این نگاه است که می توان گفت تلویزیون، مادرِ همه ی تصاویر به حرکت در آمده در دوربین ها است. دوربین ها هم فرزندان خلف تلویزیون هستند. بدون طراحی رویایی تلویزیون توسط مخترعین که ادعای مخترع بودن رانداشتند، قطعا ما امروز دنیای جذاب و شیرینی نداشتیم. تلویزیون،آن هم با رشد امکانات فنی و طراحی های مختلف، برای انسان امروزی به عنوان ضرورتی غیر قابل چشم پوشی است.

این جعبه ی جادویی، هنوز هم بعد ازسالیان دور و درازی که وارد کشور ما شده است، به ما این نوید را می دهد که منتظرِدریافت جادویی ترین خبرها از طرف او باشیم. تولید آزمایشی تلویزیون هایی به قطر کاغذ و قابل جمع شدن، اگرچه شکوهِ خلاقیت در تکنولوژی ساخت این جعبه ی جادویی است، اما تصور می گردد که آخرینش نباشد.

تلویزیون به عنوان رسانه ای همگانی می تواند به شناخت ما از دیگرانی که آن ها را هرگز ندیده ایم کمک شایانی بنماید. هر چند این نکته یکی ازهزاران فوایدی است که تلویزیون می تواند داشته باشد.

 

_ دوستان عزیز در صورتی که انشایی با این موضوع نوشته اید می توانید از قسمت نظرات برای ما ارسال کنید.

اختصاصی دانشچی _ نویسنده: اصغر فکور

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*